.......ایستاده خواهم مرد
برای نوشتن هیچ دلیلی ندارم جز خالی شدن از خودم. مرا چگونه خواهی خواند؟
هیس، نخند، صدای ِ خنده ات مزاحم ِ اخبار شنیدن ی پدر است هیس ، الان وقت ِ حرف زدن نیست مادر برنامه ی آشپزی نگاه می کند... هیس ، صدایت را ببر... برادر مسابقه ی فوتبال نگاه می کند سر حرف که باز می شود با دیگری... همه نالانیم از... نبودن ِ وقتی برای ِ لذت ِ بودن با خانواده...
مرا ببخش!!! انگار حرفهایم دیگر ارزشی ندارند برایت.... من می گویم دوستت دارم و تو با پوز خندی، دست بلند کرده و می گویی.... تاکسی!!! دربست.... ذوب گشته ام ، آن دم که ... آتشفشان ِ چشمانت.... گدازه هایش را بیرون ریخت.... فوران را من بودم که حس کردم... و جزئی از وجودت شدم.... آری در تو ، در فلسفه ی چشمان ِ تو حل شده ام..... هوا سرد است... گلدان ها تاب ِ سرمای ِ سخت ندارند.... آب در ساقه هایشان یخ می زند.... پرنده ها پشت ِ پنجره ی اتاقت به انتظار نشسته اند.... همسایه ات شاید ، امشب نیز ، بی لقمه ای نان به خانه بازگشته است و خدا همچنان بزرگ است و تو را می نگرد... آیا گرمای ِ اتاقت را با گلدان ِ یخ زده تقسیم می کنی؟ و پرنده ها را به مشتی دانه مهمان؟ و همسایه ات را شادمان می کنی به سهمی از روزی ِ مقدر شده برای ِ خود.... خود را چه؟ خود را به جرعه ای عشق مست می کنی؟ از نو ، بهار شده گویی قصد ِ انکار ِ سوز ِ هوا را ندارم.... اما این دل ِ ماست که فصل ها را احساس می کند.... دلی همواره بهار... کاش می شد.... اما لذت ِ هر فصل ، به نبودن ِ فصل ِ دیگری لمس می شود.... دختر ِ صحرا بر خیز... از نو ، بهار است....
با یک چشم ، باید دید با دیگری ، باید نگاه کرد با یک گوش ، باید شنید با دیگری ، باید گوش کرد.... و قلب یکی است.... با هر تپش باید..... دوست داشت..... شاید یه مدتی کم سر بزنم. اما هستم. راستی ۳۰ آذر تولد وبلاگمه.... یک ساله شد دل نوشته هام وقتی هجوم می آورد... خبری از آن سوی میدان نداشت.... مادری ، ضارب ِ جوانش را نفرین کرد.... و کمی آن سوتر ، فرزندی را.... همکاران ِ پدر مضروب کردند..... خدایی وقتی این همه بازدید هست چرا نظر نمی دین؟ سخته؟ زمانی بود و گذشت تمام نمی شود ولی در دلم که دل ِ من هنوز آلایش ِ مرسوم را نپذیرفته تو با دلت چه کار کردی , بگو با من چه کرده ای که دلت دیگر دل نیست؟ بگو چگونه گذر زمان را دلت فراموش کرد؟؟؟ دخترک آرام بیاسای در پناه ِ عشق اینجا هر چه باشد ، آرامش است و آرامش ، شرط ِ اول ِ زندگی است... و زندگی شرط ِ لازم ِ عشق... و عشق شرط ِ اول ِ بهشت....
برای ِ عشق هیچ حد و مرزی نیست نه در دل و نه در قانون های ِ چرند ِ دنیا... هر چه که هست و هر چه نیست از دلت بیرون بریز.... و فقط عشق را وارد کن خواهی دید که دیگر خلأ ، روحت را... آزار نخواهد داد.... قدم دوم برای ِ عشق: بگدار آزاد ، آرام ، سبک احساست در پرواز باشد.... 
| Design By : Night Skin |
که قلم را بر زمین گذارم
رژه ی سخت واژه ها بر فکرم
پوچی درونم را به رخم می کشد
وای که چقدر واژه های پوچ
دلنشین اند.....
نگارش دل آغاز کرده ام...
تا تو بخوانی اش...
زخم های دل دیدنی نیست...
خواندنیست....
منم آن افسانه ی بلند سالیان...
بلند بخوان نامم را...
این گونه دوست تر می دارم....
بخوان مرا همچون گالان اوجای صحرا...
×××××××××××××××
لا لا لا لا نخواب خواب که دوا نیست
دل دیوونه داشتن که خطا نیست
میگن دست از سرش بردار " نمیشه"
آخه عاشق شدن که دست ما نیست
لا لا لا لانخواب سرما تو راهه
همیشه عمر خوشبختی کوتاهه
میگن با یک فرشته اونو دیدن
دروغه جون دریا " اشتباهه"
لا لا لا لا نخواب تلخه جدایی
کمر خم میشه زیر بی وفایی
لا لا لا لا نخواب دنیا خسیسه
واسه کم آدمی خوب می نویسه
یکی لب هاش همیشه غرق خنده
یکی پلکاش تو خوابم خیسه خیسه
لا لا لا لا نخواب تیره س چراغم
مثل آتشفشان می مونه داغم
به جون رازقی کم غصه ای نیست
داره از بی گلی می میره باغم......
××××××××××××××××××××××××
زمان می گذرد و من در پی آن
نه , گویی زمان در پی من است
و از من اتفاقی بزرگ می خواهد
و با خود می گویم
چه اتفاقی بزرگتر از عشق؟
شیرین تر از عشق هم هست؟
حتی حرف زدن با خدا نیز
نیازمند عشق است...
